پاسخ مختصر و کاربردی (با ارجاع به قوانین ایران): 1) اصل تعهد مستأجر در حفظ و نگهداری - طبق مواد 490، 491 و 486 قانون مدنی، مستأجر مکلف است عین مستأجره را بهنحو متعارف و برای همان منظوری که اجاره شده، استعمال کرده و از هرگونه تفریط و تعدی خودداری کند. اگر ملک باغ/حیاط مشجر داشته باشد، آبیاری و نگهداری متعارف جزء استعمال متعارف است؛ ترک آبیاری، در حکم تفریط است. - نتیجه: اگر خشکشدن درختان ناشی از ترک آبیاری یا قصور مستأجر باشد، مستأجر مسئول جبران خسارت است. 2) مسئولیت بابت خسارت - ماده 951 و 952 ق.م. (تعریف تعدی و تفریط) و ماده 486 و 490 ق.م: مستأجر در صورت تفریط یا تعدی، ضامن خسارات وارده به عین مستأجره است. - اگر در قرارداد، وظیفه آبیاری یا باغبانی صراحتاً بر عهده مستأجر گذاشته شده باشد، اثبات مسئولیت آسانتر است و میتوان هزینه احیای باغ، ارزش درختان از بینرفته، و خسارت کاهش ارزش ملک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
