در مقام یک وکیل دادگستری، برای حل اختلاف متراژ مغازه تجاری بین مالک و مستأجر، هم باید مبنای قراردادی و ثبتی را روشن کنیم و هم مسیر عملی و حقوقی را گامبهگام پیش ببریم. راهنمای زیر ترکیبی از اقدامات عملی، مستندات حقوقی و مسیرهای حل اختلاف است: 1) مبنا را مشخص کنید: قرارداد، سند و اوصاف - قرارداد اجاره: به بندهای مربوط به “مساحت مفید/کل”، “نحوه محاسبه اجارهبها”، “شرط تعدیل در صورت اختلاف متراژ”، “شرط داوری/کارشناسی” و “تسلیم و تحویل عین مستأجره” مراجعه کنید. اگر شرط تعدیل بر مبنای مترمربع آمده، مبنای محاسبه همان است. - سند رسمی مالکیت/پایان کار/صورتمجلس تفکیکی: در املاک دارای سند تفکیکی، مساحت مفید و مشاعات معمولاً روشن است. معیار عرفی در املاک تجاری، مساحت مفید قابل بهرهبرداری است مگر خلاف آن تصریح شده باشد. - اوصاف مورد توافق: اگر در آگهی، مذاکرات یا صورتجلسه تحویل، متراژ خاصی مبنای اجارهبها شده، آن اوصاف تعهدآور است (مواد 219 و 220 قانون مدنی: لزوم قراردادها و توابع عرفی و قانونی؛ ماده 355 در بیع نسبت به کمیت/کیفیت مورد معامله، به قیاس در اجاره نیز برای اوصاف مورد توافق قابل استناد است). 2) اندازهگیری فنی و صورتجلسهکردن - کارشناس رسمی دادگستری (رشته راه و ساختمان/امور ثبتی): از هر دو طرف بخواهید بهطور توافقی کارشناس انتخاب کنند تا مساحت مفید، نیمهمفید و مشاعات را تفکیک و نقشه کروکی ارائه دهد. نتیجه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
