در صورت اثبات صوری بودن، تکلیف مهریه و نفقه چیست؟

راهنمای عملی اثبات صوری بودن ازدواج در دادگاه و آثار آن بر مهریه و نفقه 1) مفهوم «ازدواج صوری» و تفاوت آن با عقد صحیح - در حقوق ایران، ملاک صحت نکاح، وجود ارکان و شرایط اساسی عقد است: ایجاب و قبول صحیح، قصد انشاء، اهلیت زوجین، تعیین زوجین، و رعایت تشریفات (مواد 1062 تا 1069 قانون مدنی). اگر طرفین صرفاً برای دور زدن قانون یا کسب منفعتی شکلی، عقد را جاری کنند ولی «قصد واقعی انشاء زوجیت» نداشته باشند، عقد فاقد قصد بوده و باطل است (مواد 190 و 191، 1070 ق.م: «صحت عقد منوط به قصد انشاء طرفین است» و «رضای طرفین باید مقرون به قصد باشد»). - صرف «انگیزه» غیرمعمول (مثلاً اخذ اقامت یا وام) فی‌نفسه موجب بطلان نیست، مگر اینکه نشان دهد اصلاً قصد زوجیت وجود نداشته یا ارکان قانونی (از جمله قصد انشاء) مخدوش بوده است. 2) بار اثبات و ادله قابل ارائه - اصل بر صحت عقد است (اصل صحت معاملات: ماده 223 ق.م و قاعده فقهی). مدعیِ صوری‌بودن باید دلیل اقامه کند. - ادله ممکن: - اقرار: بسیار مؤثر، ولی نادر. - شهادت شهود: کسانی که از توافق قبلی برای «عدم زندگی مشترک» یا «عدم قصد زوجیت» مطلع‌اند. - امارات و قرائن: - عدم هرگونه شروع زندگی مشترک، نداشتن رابطه زناشویی، نبود سکونت