این مزایا عموماً در زمره مزایای رفاهی و انگیزشی قرار میگیرند که در چارچوب مصوبات شورایعالی کار تعیین یا توسط کارفرما تکمیل میشوند. ماهیت آنها غیرمستمر بوده اما در صورت رویه ثابت یا درج در قرارداد میتوانند الزامآور شوند. پاسخ کوتاه: «بنِ غذا» و سایر کمکهزینههای رفاهی و انگیزهای، از نظر قانون کار در زمره مزایای رفاهی (غیرمستمر/غیرمزدی) قرار میگیرند و بهخودیِخود «مزد» یا «حقوق» محسوب نمیشوند، مگر آنکه بهصورت مستمر، نقدی و با اوصاف مزد پرداخت شوند و به رویه ثابت تبدیل گردد. در حالت عادی، جزء مبنای محاسبه اضافهکار، عیدی و سنوات نیستند؛ اما اگر استمرار، عمومیت و اطلاق یابند، ممکن است در مراجع حل اختلاف بهعنوان جزء مزایای مستمر شناسایی شوند. توضیح مبسوط و مستندات: 1) مبنا در قانون کار - ماده 34 قانون کار: مزد، عبارت است از وجوه نقدی یا غیرنقدی و یا مجموع آنها که در مقابل کار به کارگر پرداخت میشود. - ماده 36 قانون کار: مزد ثابت شامل مجموع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل است که بهطور مستمر پرداخت میشود. - تبصرههای ماده 36 و رویه: مزایایی که بهطور مستمر و به تبع شغل پرداخت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری