پاسخ کوتاه: «بن کارگری» مزیتی است که به موجب مصوبات شورایعالی کار و با ماهیت جبرانی/حمایتی به همه کارگران مشمول قانون کار بهصورت یکسان تعلق میگیرد و جزء مزایای رفاهی و انگیزشی محسوب میشود، نه «مزد»؛ اما سایر کمکهزینههای رفاهی (بدون عنوان “بن کارگری”) غالباً مزایای توافقی و سازمانیاند که بر پایه توافق کارگاه یا عرف یا طرح طبقهبندی، قابل تنظیم، تغییر یا حذف (با قیود قانونی) هستند. آثار بیمهای و مالیاتی و لزوم پرداخت در ایام مختلف بین این دو میتواند متفاوت باشد. شرح تفصیلی و نکات کلیدی: 1) مبنای حقوقی و الزام پرداخت - بن کارگری: هر سال در بخشنامه مزدی شورایعالی کار (موضوع مواد 41 و 167 قانون کار) همراه با حداقل مزد، حق مسکن و پایه سنوات بهعنوان یکی از “مزایای رفاهی و انگیزشی” تعیین میشود. از آنجا که در مصوبه شورایعالی کار میآید، برای کلیه کارگاههای مشمول قانون کار لازمالاجراست مگر اینکه مزایای عرفی بالاتری برقرار باشد. - سایر کمکهزینههای رفاهی: مانند کمکهزینه ایابوذهاب، سبد کالا، کارت هدیه، کمکهزینه رفاهی ثابت ماهانه، پاداشهای مناسبتی، وام رفاهی و…؛ اساساً مبنای آنها میتواند یکی از اینها باشد: - توافق فردی یا دستهجمعی (قرارداد کار، آییننامه داخلی، موافقتنامه با شورا/نماینده کارگران)؛ - عرف کارگاه (ماده 8 قانون کار در خصوص عدم امکان کاهش مزایای مقرر در قرارداد یا عرف به ضرر کارگر)؛ - مصوبات داخلی شرکت یا ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری