بهعنوان وکیل پایه، پاسخ را در دو بخش ارائه میدهم: 1) تعریف و ارکان قرارداد تهاتر (تهاتر قراردادی/اختیاری) 2) تفاوت آن با تهاتر قهری (قانونی). در پایان به شرایط، آثار و رویه عملی نیز اشاره میکنم. 1) قرارداد تهاتر چیست؟ - تعریف: تهاتر قراردادی توافقی است که طرفین بهصورت ارادی و مبتنی بر اصل حاکمیت اراده (مواد 10 و 219 قانون مدنی) برای تسویه یا کاهش دیون متقابل خود منعقد میکنند؛ حتی اگر شرایط تهاتر قهری فراهم نباشد یا طرفین بخواهند دامنه و نحوه تهاتر را متفاوت از قواعد قانونی تنظیم کنند. در این حالت، تهاتر ماهیت قراردادی دارد و تابع قواعد عمومی قراردادهاست. - مبانی قانونی: - ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) - مواد 219 و 220 (الزام به مفاد عقد و لوازم آن) - مواد 264 و 295 قانون مدنی (انقضای تعهدات و تهاتر)؛ ماده 295: «تهاتر قهری است و بدون اینکه طرفین در این موضوع تراضی نمایند حاصل میشود.» مفهوم مخالف آن امکان تراضی بر تهاتر قراردادی و تنظیم متفاوت را میپذیرد. - کارکردهای عملی: - تسویه حسابهای متقابل چندگانه یا زنجیرهای بین چند شخص (با ساختار چندجانبه) - تنظیم اولویت تهاتر، نرخ ارز/نرخ تسعیر، تاریخ مؤثر تهاتر، بخشودگی مازاد یا مانده - پوشش تعهدات نامتجانس از طریق ارزیابی و تبدیل (valuation) و سپس تهاتر - مدیریت ریسک نکول و هزینههای نقدی 2) تهاتر قهری
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
