پاسخ کوتاه: در دعوای فسخ قراردادِ تهاتر (یا ادعای فسخِ توافق تهاتری)، بار اثبات بر عهده مدعیِ فسخ است؛ یعنی طرفی که به فسخ استناد میکند باید وجود سبب قانونیِ فسخ، تحقق شرایط آن و رعایت تشریفات و آثار فسخ را اثبات کند. در مقابل، اگر طرف مقابل به بطلان یا عدم تحقق شرایط تهاتر استناد کند، بار اثبات ادعای خود را خواهد داشت. توضیح حقوقی و استناد: - اصل: «البینه علی المدعی»؛ مطابق ماده 1257 قانون مدنی و مواد 194، 197 و 198 قانون آیین دادرسی مدنی، هرکس مدعی حق یا امری باشد که خلاف اصل است، باید آن را اثبات کند. فسخ امری است استثنایی بر اصل لزوم قراردادها (ماده 219 قانون مدنی) و بر مدعیِ فسخ است که سبب و شرایط آن را ثابت کند. - تهاتر قانونی (مواد 295 تا 303 قانون مدنی): - تهاتر نو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
