در صورت آزار، تهدید، ضبط گذرنامه یا کار اجباری چه کنم؟

پاسخ کلی و کاربردی (نه مشاوره اختصاصی). در صورت امکان با وکیل یا اداره کار محل مشورت کنید، به‌خصوص اگر در معرض تهدید فوری هستید. 1) اصول و ممنوعیت‌ها در قانون ایران - ضبط گذرنامه: طبق اصول عمومی حقوقی و رأی وحدت‌رویه دیوان عدالت اداری و رویه مراجع، ضبط مدارک هویتی افراد توسط اشخاص خصوصی (از جمله کارفرما) فاقد وجاهت است و می‌تواند عنوان تصرف غیرقانونی در اسناد هویتی، سلب آزادی تنقل و حتی زمینه‌ساز جرایم دیگر باشد. گذرنامه فقط به درخواست مراجع قانونی قابل ضبط است. - تهدید و اجبار به کار: ماده 668 و 669 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) رفتارهای مشتمل بر تهدید را جرم می‌داند. هرگونه اجبار به کار، حبس کردن در کارگاه، یا محدود کردن رفت‌وآمد می‌تواند مصادیق سلب آزادی یا اجبار غیرقانونی و حتی قاچاق انسان باشد. - کار اجباری و بهره‌کشی: مواد 1، 2، 3 و 4 قانون مبارزه با قاچاق انسان (1383) هرگونه به‌کارگیری، انتقال، مخفی یا اجبار اشخاص به کار یا بهره‌کشی با تهدید/فریب را جرم سنگین می‌داند؛ برای اتباع خارجی موضوع حساس‌تر است. - حقوق کار: حتی اگر تبعه خارجی فاقد پروانه کار باشد، مطابق اصول حمایتی قانون کار، نسبت به اجرت‌المثل، حق‌السعی و ایمنی، مقررات حمایتی قابل استناد است. کارفرما مکلف به پرداخت دستمزد، رعایت ایمنی و منع آزار است (مواد 148، 149، 151، 152، 171 قانون کار و آیین‌نامه‌های حفاظت فنی). اختلافات کارگر و کارفرما در هیأت‌های تشخیص و ح