مهریه چیست و چه ماهیتی در حقوق ایران دارد؟

مهریه چیست و چه ماهیتی در حقوق ایران دارد؟ 1) تعریف و مبنا - مهریه (صداق) مالی است که به موجب عقد نکاح، زوج متعهد به پرداخت آن به زوجه می‌شود. مبنای آن در فقه امامیه و قانون مدنی ایران پذیرفته شده و از لوازم نکاح است، هرچند شرط صحت عقد نیست. - مواد قانونی مرتبط: - ماده 1082 قانون مدنی: به مجرد وقوع عقد، زن مالک مهر می‌شود و می‌تواند هر نوع تصرفی در آن بنماید. - ماده 1078: هر چیزی که مالیت داشته و قابل تملک و تسلیم باشد می‌تواند مهر قرار گیرد (عین، منفعت، دین، عمل مشروع، وجه نقد و...). - ماده 1077: تعیین مهر می‌تواند توسط طرفین یا ثالث باشد. - ماده 1080: تعیین مقدار مهر منوط به تراضی طرفین است. 2) ماهیت حقوقی - تعهد مالی تبعیِ ناشی از عقد نکاح: مهریه ماهیت «دین» دارد که به محض وقوع عقد، به ذمه زوج مستقر می‌شود؛ بنابراین: - قابل مطالبه و اجراست؛ - قابلیت انتقال، مصالحه، هبه، توقیف و تقاص (در حدود قانون) را دارد. - استقلال از سایر تعهدات زوجین: پرداخت نفقه، تمکین و حتی طلاق روابطی مستقل با مهر دارند؛ عدم تمکین می‌تواند برخی آثار را بر حق حبس بگذارد، اما