پاسخ حقوقی (ایران) — پاداش پایان خدمت و مهریه: ارتباط، حدود و رویهها + توصیههای عملی 1) تعریف و ماهیت حقوقی - مهریه: دین مالی بر ذمه زوج به نفع زوجه است (مواد 1082، 1087 و 1092 قانون مدنی). با مطالبه زوجه، حالّ و قابل وصول است، مگر عندالاستطاعه یا عندالمطالبه بودن در سند نکاحیه شرط خاصی داشته باشد. - پاداش پایان خدمت (سنوات/مزایای پایان کار): حق مالی کارگر ناشی از رابطه کارگری است که به هنگام خاتمه قرارداد کار یا بازنشستگی پرداخت میشود (ماده 24 قانون کار؛ در مورد کارکنان دولت حسب مورد قوانین خاص استخدامی مانند قانون مدیریت خدمات کشوری). 2) پیوند و امکان توقیف - اصل کلی: مهریه مانند سایر دیون قابل وصول از اموال و مطالبات زوج است (مواد 19، 34 و 158 قانون اجرای احکام مدنی؛ مواد 1 و 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394). بنابراین مطالبات حقوقی-مزدی زوج از کارفرما، در حدی که قانون اجازه میدهد، قابل توقیف برای مهریه است. - مستثنیات دین: بر اساس ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 و نیز ماده 96 قانون اجرای احکام مدنی، مستمری و حقوق و مزایا تا حدی که برای امرار معاش لازم است، قابل توقیف نیست یا محدود است. رویه قضایی غالب: - حقوق ماهانه: تا یکچهارم یا یکسوم (بسته به متأهل/متعهدالنفقه بودن محکومعلیه) قابل توقیف است. ماده 96 قانون اجرای احکام مدنی و آرای وحدت رویه مرتبط با نفقه و مهریه، توقیف بخشی از حقوق را مجاز میدانند. - پاداش پایان خدمت/سنوات: اگر ماهیت یکباره و غیرمستمر داشته باشد، بسیاری از شعب آن را مشمول مستثنیات مطلق نمیدانند و امکان توقیف بخش قابل توجه یا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری