سرایدار از دید قانون کار چه جایگاهی دارد؟

جایگاه سرایدار از منظر قانون کار و تأمین اجتماعی 1) شمول قانون کار - سرایدار (نگهبان/خدمتکار ساختمان) در صورتی که در قبال انجام کار، از کارفرما (اعم از شخص حقیقی مثل مالک یا هیئت‌مدیره/مدیر ساختمان و یا شرکت) مزد دریافت می‌کند، «کارگر» موضوع ماده 2 قانون کار محسوب می‌شود. کارفرما نیز شخصی است که کارگر به دستور و حساب او کار می‌کند (ماده 3 قانون کار). - لذا روابط کاری سرایدار – جز در موارد استثنایی مانند کارمندان دولت تابع قوانین خاص – اصولاً تابع قانون کار است و اخراج، مزایا و پایان همکاری او باید طبق قانون کار و مقررات تبعی انجام شود. 2) قرارداد کار سرایدار - قرارداد می‌تواند کتبی یا شفاهی باشد، اما به نفع طرفین است کتبی تنظیم شود و نوع قرارداد (موقت/غیرموقت)، شرح وظایف، محل کار (ساختمان)، ساعات کار، دستمزد (نقدی و غیرنقدی مانند اسکان)، مزایا و شیوه فسخ مشخص شود. مواد 7 و 10 قانون کار. - اگر سرایدار منزل یا اتاقی در ساختمان به عنوان «مزایای غیرنقدی» دارد، باید ارزش ریالی آن در قرارداد و فیش حقوق منعکس شود (آیین‌نامه‌های مزایای غیرنقدی و عرف محاسبات مزدی). 3) ساعات کار، مرخصی و تعطیلات - ساعات کار عادی: حداکثر 44 ساعت در هفته (ماده 51). برای سرایداران