راهنمای حقوقی اخراج سرایدار و حقوق قانونی او (با ارجاع به قوانین ایران) نکته اول: رابطه حقوقی سرایدار با کارفرما (مالک/مدیر ساختمان) معمولاً «قرارداد کار» محسوب میشود؛ چون سرایدار شخص حقیقی است که در قبال دریافت مزد، به درخواست کارفرما کار میکند. بنابراین بهطور پیشفرض مشمول قانون کار است، مگر آنکه ثابت شود مشمول قانون خاص دیگری است (مثل کارمندان دولت). مستند: ماده 2، 3، 7 و 188 قانون کار. 1) تشخیص نوع قرارداد و وضعیت بیمه - قرارداد: کتبی یا شفاهی بودن مانع شمول قانون کار نیست (ماده 7 قانون کار). بهتر است قرارداد کتبی با ذکر وظایف، ساعات کار، محل کار (ملک/مجموعه)، میزان مزد و مزایا، محل سکونت (اگر واحد سرایداری تحویل شده)، و شرایط فسخ تنظیم شود. - بیمه: بیمه تأمین اجتماعی برای سرایدار الزامی است و عدم بیمهپردازی تخلف کارفرماست (مواد 148 قانون کار و 4، 36 قانون تأمین اجتماعی). ترک بیمه مانع مطالبه حق بیمه معوقه و جرایم نیست. - حداقل حقوق و مزایا: مشمول مصوبات شورایعالی کار است (حداقل مزد سالانه، حق مسکن، بن کارگری، سنوات، فوقالعاده اضافهکار در صورت انجام، تعطیلکاری و...). 2) «تشریفات لازم پیش از اخراج» در چارچوب قانون کار اخراج در قانون کار ایران استثناست و کارفرما بدون دلیل موجه قانونی و طی تشریفات نمیتواند بهطور یکجانبه قرارداد را خاتمه دهد. مهمترین مراحل: الف) احراز تخلف یا تحقق علت موجه - تخلف انضباطی/قصور: باید مستند باشد (گزارش، مستندات، شهادت، دوربین و...). اخراج فوری بدون طی مراحل انضباطی، معمولاً در مراجع حل اختلاف ابطال و تبدیل به «بازگشت به کار» یا «حق سنوات و خسا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
