راهنمای حقوقی اخراج سرایدار و حقوق قانونی او (در روابط کار و روابط اجاره) 1) ابتدا تشخیص دهیم سرایدار تحت کدام رابطه است: - رابطه کارگری/کارفرمایی (قانون کار): وقتی سرایدار در قبال انجام کار (نگهبانی، نظافت، نگهداری تاسیسات، تحویل کالا و…) بابت مزد/حقوق توسط کارفرما (شخص حقیقی مثل مدیر/هیأتمدیره ساختمان یا شرکت پیمانکار خدمات) استخدام شده باشد. محل سکونت ممکن است بهعنوان مزایای غیرنقدی در اختیارش باشد. - رابطه موجر/مستأجر (قانون روابط موجر و مستأجر): وقتی عمدتاً رابطه، اجارهی واحد سرایداری در برابر اجارهبهاست و تکلیف کاری منظمی وجود ندارد. گاهی هر دو رابطه همزمان است: کارگرِ ساختمان که واحدی هم در اختیار دارد. بخش A) اگر رابطه مشمول قانون کار است مبانی قانونی: مواد 7، 21 تا 27، 148، 149، 157 تا 165 قانون کار؛ مواد آییننامههای شورای عالی کار؛ قانون تأمین اجتماعی. الف) شرایط خاتمه قرارداد کار - انقضای مدت در قرارداد مدتمعین (ماده 21)، اتمام کار در قرارداد معین، استعفا (با رعایت مهلت)، فسخ بهعلت قصور انضباطی/خسارت عمده صرفاً پس از طی تشریفات ماده 27. - اخراج یا فسخ یکطرفه بدون دلیل موجه و بدون رعایت تشریفات، غیرقانونی است. ب) الزامهای کارفرما در قطع همکاری - پرداخت کلیه حقوق و مزایا تا روز خاتمه: مزد، اضافهکاری، حق شیفت/شبکاری در صورت وجود، فوقالعادهها، بن کارگری/حق مسکن/حق اولاد مطابق مصوبات مزدی سالانه. - سنوات پایان کار: حداقل معادل یک ماه آخرین مزد به ازای هر سال سابقه (عرفاً و مطابق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
