راهنمای حقوقی اخراج سرایدار و وضعیت مسکن سازمانی او (حقوق ایران) 1) ماهیت رابطه شغلی سرایدار - اگر سرایدار با قرارداد کار نزد کارفرما (مالک/هیئتمدیره/مدرسه/سازمان) کار میکند، مشمول قانون کار است. قانون کار بر تمامی کارگاهها (جز موارد استثنا) حکومت دارد و سرایدار از نظر حقوق و مزایا مانند سایر کارگران محسوب میشود. - مسکن سازمانی سرایدار معمولاً «مزیت رفاهی» یا «ابزار انجام کار» تلقی میشود که در قرارداد یا آییننامه داخلی پیشبینی میشود. این مسکن به تبع رابطه کاری واگذار میشود و حق سکونت مستقل و دائمی ایجاد نمیکند مگر در قرارداد یا سند جداگانه تصریح شده باشد. 2) شرایط قانونی خاتمه همکاری/اخراج - ماده 21 قانون کار: موارد خاتمه قرارداد کار شامل فوت کارگر، بازنشستگی، ازکارافتادگی، انقضای مدت در قرارداد موقت، پایان کار در قرارداد معین، استعفا و اخراج قانونی است. - اخراج صرفاً با رعایت تشریفات قانونی ممکن است. برای اخراج به جهت قصور یا نقض انضباط، کارفرما باید: - تخلف را مستند کند (گزارش، اخطار کتبی، صورتجلسه). - موضوع را به «هیأت تشخیص» اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی ارجاع دهد اگر اختلاف ایجاد شود. اخراج خودسرانه میتواند غیرقانونی تلقی گردد و منجر به بازگشت به کار یا مطالبه خسارت شود (مواد 27 و 165 قانون کار). - ماده 27 قانون کار:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری