تفاوت «اضافهکاری» با «تعطیلکاری» در حقوق کار ایران مبنای قانونی: قانون کار جمهوری اسلامی ایران (مواد 51، 59، 61، 62، 63، 64 تا 66 و 69؛ آییننامهها و عرف کار) 1) تعریف و ماهیت - اضافهکاری (ساعات اضافه کار): کار کردن مازاد بر ساعات کار قانونی/قراردادی در روزهای عادی. طبق ماده 51، ساعات کار قانونی حداکثر 44 ساعت در هفته است. هر زمانی که کارگر به درخواست کارفرما بیش از این سقف (یا بیش از ساعات مندرج در قرارداد در چارچوب قانون) کار کند، اضافهکاری محسوب میشود. - تعطیلکاری (کار در روزهای تعطیل): کار در روزهای تعطیل رسمی کشور یا روز جمعه (روز استراحت هفتگی موضوع ماده 62) یا تعطیلات عرفی که در کارگاه به عنوان تعطیل هفتگی تعیین شده است. اصل بر ممنوعیت کار در جمعه است مگر با شرایط ماده 62 و اخذ یک روز استراحت جایگزین. 2) شرایط انجام - اضافهکاری: - باید با موافقت کارگر باشد و به دستور کارفرما انجام شود (ماده 59). - از نظر بهداشتی-ایمنی محدودیت دارد؛ معمولاً حداکثر 4 ساعت در روز مگر در موارد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
