پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، اگر آب بهعنوان منفعت اصلی و مقصود طرفین در اجاره زمین کشاورزی مفروض یا شرط شده باشد و تأمین نشود، مستأجر حسب مورد میتواند به استناد خیار تخلف از شرط، خیار تبعض صفقه یا خیار عیب و حتی انفساخ/فسخ اقدام کند؛ همچنین در صورت تعذر اجرای تعهد (عدم امکان تأمین آب) ممکن است عقد منحل شود یا مسئولیت قراردادی برای موجر ایجاد گردد. تشخیص نهایی وابسته به مفاد قرارداد، اوضاعواحوال و انتظارات متعارف است. تحلیل حقوقی و مستندات: 1) ماهیت منفعت در اجاره - مطابق ماده 466 قانون مدنی، اجاره تملیک منافع عین است. در اجاره زمین کشاورزی، منفعت موردنظر «امکان کشت و انتفاع زراعی» است. اگر آب قید یا شرط ضمن عقد بوده یا از اوضاع و احوال نوعی قابل استنباط باشد که انتفاع متعارف زراعی بدون آب منتفی است، عدم تأمین آب مستقیماً منفعت مورداجاره را مخدوش میکند. 2) شرط صریح یا ضمنی تأمین آب - اگر در قرارداد، تأمین آب بر عهده موجر شرط شده باشد: - در صورت عدم ایفای تعهد، خیار تخلف از شرط برای مستأ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری