پاسخ کوتاه: اصل بر لزوم قرارداد است (ماده 219 ق.م.) و فسخ فقط با وجود یکی از خیارات یا شرط قراردادی ممکن است. برای فسخ اجاره زمین کشاورزی به دلیل «عدم تأمین آب» معمولاً باید یکی از این مبانی محقق شود: شرط ضمن عقد، تعذر تسلیم یا انتفاع، تخلف از اوصاف/غبطه مقصوده (تدلیس/خیار تخلف از وصف)، عیب منفعت، یا تعذر اجرای تعهد (قوه قاهره). احراز هر مبنا مستلزم اثبات شرایط خاص خود است. در ادامه تفکیک میشود: 1) شرط ضمن عقد مبنی بر تأمین آب - اگر در قرارداد شرط شده موجر آب مورد نیاز کشت را تأمین کند و انجام نشود، مستأجر میتواند به استناد تخلف از شرط، الزام یا فسخ را مطالبه کند (مواد 234، 235، 239 و 240 ق.م.). - شروط صریح یا ضمنی عرفی: حتی اگر شرط صریح نیست، چنانچه عرف محل و اوضاع و احوال نشان دهد تأمین آب جزء تعهدات موجر بوده، میتوان آن را شرط ضمنی دانست (ماده 220 ق.م.). - شرایط احراز: وجود شرط، عدم ایفای آن، عدم امکان اجبار به انجام یا عدم نفع از اجبار، و عدم اسقاط حق فسخ. در صورت امکان تأمین فوری آب با اجبار و جبران خسارت، دادگاه ممکن است فسخ را نپذیرد مگر اینکه منفعت مقصود فوت شده باشد. 2) تعذر تسلیم منفعت یا عدم امکان انتفاع از مورد اجاره - اگر نبود آب باع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
