خلاصه پاسخ: - اگر عدم تأمین آب از سوی موجر یا ناشی از اوصاف مورد اجاره باشد و عرفاً امکان انتفاع کشاورزی را از بین ببرد، مستأجر حق فسخ دارد. با فسخ، اجارهبهای ایام آتی ساقط میشود و نسبت به ایام گذشته بر مبنای انتفاع واقعی محاسبه میگردد. در صورت عدم انتفاع، مستأجر میتواند استرداد اجارهبهای پرداختی و مطالبه خسارات را بخواهد. منافع آتی متعلق به هیچیک نیست و اگر عمل زراعی انجام و محصولی ایجاد شده باشد، قواعد غرس و زراعت و اجرتالمثل اعمال میشود. تحلیل حقوقی و مبانی: 1) امکان انتفاع و تعهد موجر - به موجب مواد 476 و 477 قانون مدنی، موجر باید عین مستأجره را برای استفادهای که در عقد ذکر شده (کشت و زراعت) تسلیم کند و مانع انتفاع نباشد. اگر آب جزء اوصاف اساسی منفعت مورد اجاره بوده یا در قرارداد/عرف محل شرط یا مفروض باشد، عدم دسترسی به آب موجب تعذر منفعت مقصوده است. - اگر عدم تأمین آب ناشی از فعل یا تقصیر موجر باشد (مثلاً تعهد به تأمین آب قنات/چاه داشته و انجام نداده)، مستأجر میتواند به استناد تخلف از شرط و تعذر انتفاع، فسخ یا الزام به انجام
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری