راهنمای جامع تنظیم صلحنامه میان کارگر و کارفرما—صلحنامه در روابط کار چیست و چه تفاوتی با قرارداد کار دارد؟ 1) تعریف و جایگاه صلحنامه در روابط کار - صلحنامه یک قرارداد صلح به معنای عام در حقوق مدنی است که به موجب ماده 752 قانون مدنی، طرفین میتوانند بهمنظور رفع تنازع موجود یا جلوگیری از تنازع احتمالی، با هر مالی و به هر نحو صحیحی صلح کنند. این نهاد در مواد 752 تا 771 قانون مدنی تبیین شده است. - در روابط کار، صلحنامه معمولاً برای تسویهحساب مطالبات کارگر (مانند دستمزد معوق، اضافهکاری، سنوات، عیدی، مانده مرخصی، حق بیمه، حقالسعی موضوع ماده 34 قانون کار) یا برای خاتمه اختلافات ناشی از قرارداد کار تنظیم میشود. گاه در پایان رابطه کار (فسخ/استعفا/بازنشستگی/پایان قرارداد) بهعنوان سند تسویه و اسقاط دعاوی آتی نیز بهکار میرود. - اصل حاکمیت اراده در روابط کار مطلق نیست؛ مقررات آمره قانون کار بر هر توافقی مقدم است. به موجب ماده 8 قانون کار، شروطی که مزایایی کمتر از امتیازات مقرر در قانون کار بدهد، باطل و بلااثر است، هرچند در قالب صلحنامه باشد. همچنین برابر ماده 41 و 148 و دیگر مواد آمره (حداقل مزد، بیمه اجباری و…) توافق برخلاف حداقلهای قانونی نافذ نیست. 2) تفاوت صلحنامه با قرارداد کار - ماهیت و هدف: - قرارداد کار: توافق مستمر برای انجام کار تحت تبعیت کارگر در قبال حقالسعی (ماده 7 و 2 قانون کار). رابطه حقوقی مستمر ایجاد میکند. - صلحنامه: ابزار رفع یا پیشگیری از اختلاف، معمولاً ماهیت تسویهای یا تنظیمی دارد و الزاماً رابطه کاری مستمر ایجاد نمیکند. - زمان و کارکرد: - قرارداد کار در ابتدای همکاری یا تمدید آن منعقد میشود. - صلحنامه غالباً در حین اختلاف یا پایان همکاری برای تسویه حقوق و تعیین تکلیف دعاوی گذشته/آتی تن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری