چه بندهایی به کاهش ریسک کمک می‌کند؟

راهنمای جامع تنظیم صلح‌نامه میان کارگر و کارفرما (با تاکید بر کاهش ریسک) هشدار مقدماتی: - در حقوق کار ایران، اصل بر حمایت از کارگر است و توافق‌هایی که حقوق حداقلی قانونی کارگر را محدود یا ساقط کنند، باطل یا غیرقابل استنادند. مواد 8، 34، 41، 148 و 157 قانون کار و آرای وحدت رویه و رویه دیوان عدالت اداری، مؤید غیرقابل‌اسقاط بودن حداقل‌های آمره (حداقل مزد، عیدی حداقلی، حق بیمه، سنوات، تأمین اجتماعی و...) هستند. صلح‌نامه باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که: 1) حقوق آمره کارگر را نقض نکند، 2) ناظر به اختلافات و ادعاهای مشخص و قابل مصالحه باشد، 3) از نظر شکلی و ماهوی، شفاف و قابل دفاع در مراجع حل اختلاف کار (هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف موضوع مواد 157 و 158 قانون کار) و در برابر سازمان تأمین اجتماعی باشد. چارچوب حقوقی: - عقد صلح: مواد 752 الی 770 قانون مدنی (صلح در مقام معاملات و برای رفع نزاع، لازم و نافذ است مگر خلاف قانون و نظم عمومی). - قانون کار: مواد 7، 8، 22، 24، 27، 29، 34، 37، 41، 47، 74، 148، 157 الی 166. - تأمین اجتماعی: مواد 36، 39، 47 قانون تأمین اجتماعی و آیین‌نامه‌ها (تعهدات کارفرما نسبت به حق بیمه قابل اسقاط با تراضی نیست). - قاعده: هر شرطی خلاف قوانین آمره کار یا تأمین اجتماعی، باطل و بلااثر است؛ اما صلح درباره اختلافات معین و حقوق تکمیلی/تکمیلی امکان‌پذیر است. بندهای کلیدی برای کاهش ریسک (پیشنهاد ساختار و متن نمونه): 1) مشخصات طرفین و پیش‌زمینه رابطه کار - درج کامل هویت، کدملی/شناسه ملی، نشانی، سمت، شناسه کارگاه/کد بیمه. - شرح خلاصه قرارداد کار: تاریخ شروع، نوع قرارداد (موقت/نامحدود)، شغل، محل کار، دستمزد مبنا و