چه قوانین حاکم بر صلح‌نامه‌های کارگری است؟

راهنمای جامع تنظیم صلح‌نامه میان کارگر و کارفرما و قوانین حاکم 1) ماهیت و اعتبار صلح‌نامه در روابط کار - صلح‌نامه یک قرارداد خصوصی است که مطابق مواد 752 تا 770 قانون مدنی برای رفع اختلاف یا پیشگیری از تنازع تنظیم می‌شود. در حوزه کار، این صلح‌نامه نباید ناقض قواعد آمره قانون کار باشد؛ در غیر این صورت بی‌اعتبار است. - اصل حاکم: ماده 8 قانون کار هر توافقی را که حقوق مندرج در قانون کار را کاهش دهد، باطل و بلااثر می‌داند. بنابراین صلح‌نامه نمی‌تواند حقوق حداقلی کارگر (حداقل مزد، مزایا، مرخصی، بیمه، حق سنوات و...) را سلب یا تقلیل دهد. - رویه مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما (هیات‌های تشخیص و حل اختلاف) نیز توافقات خلاف حقوق حداقلی را نپذیرفته و آن را کان لم یکن تلقی می‌کنند. 2) قوانین و مقررات حاکم - قانون کار: - ماده 7: تعریف قرارداد کار و استمرار حقوق کارگر. - ماده 8: بطلان شروط و توافقات کاهنده حقوق قانونی. - مواد 22، 24، 27، 29، 31، 36، 37، 39، 41، 44، 47، 59، 62: حقوق مالی و غیرمالی کارگر (سنوات، مزایا، حداقل مزد، اضافه‌کاری، مرخصی، تعطیلات، کسور قانونی، بیمه). - ماده 148: الزام کارفرما به بیمه‌پردازی نزد سازمان تأمین اجتماعی. - فصل هفتم (مواد 157 تا 167): مراجع حل اختلاف؛ امکان نظارت و بی‌اعتبار شناختن توافقات خلاف قانون. - قانون مدنی: - مواد 752 تا 770: قواعد عقد صلح (موضوع صلح، اهلیت طرفین، مشروعیت مورد صلح، عدم مخالفت با قوانین آمره). - مواد 190 و 191: شرایط اساسی صحت معاملات (قصد، رضایت، اهلیت، موضوع معین، مشروعیت جهت). - مواد 10 و 975: اصل آزادی قراردادها در چارچوب قوانین آمره و نظم عمومی. - قانون تأمین اجتماعی: - مواد 28، 36، 39، 40: تکالیف بیمه‌ای؛ عدم امکان اسقاط حق بیمه و سابقه از طریق توافق خصوصی. - قانون مال