چه ارکان و عناصر اصلی باید در متن صلح‌نامه درج شود؟

راهنمای جامع تنظیم صلح‌نامه میان کارگر و کارفرما (با ارجاع قانونی) نکته مقدماتی: - صلح‌نامه در حقوق ایران به موجب مواد 752 تا 770 قانون مدنی یک عقد لازم، معوض یا غیرمعوض، و مستقل از سایر عقود است که می‌تواند برای رفع اختلاف موجود یا جلوگیری از اختلاف احتمالی تنظیم شود. مطابق ماده 754 ق.م، صلح می‌تواند حتی بر اسقاط حقی که هنوز اختلافی درباره آن نیست واقع شود. - در حوزه کار، اصل بر حمایت از کارگر و غیرقابل‌اسقاط بودن حقوق حداقلی اوست. مطابق ماده 8 قانون کار، شروط و قراردادهایی که مزایای کمتر از قانون کار برای کارگر مقرر کنند باطل و بلااثرند. همچنین به موجب ماده 34 و 37 قانون کار، مطالبات قانونی کارگر (از جمله مزد، مزایا، عیدی، سنوات و…) حق مکتسب اوست و اسقاط حداقل‌های قانونی پذیرفته نمی‌شود. بنابراین هر صلح‌نامه‌ای باید حداقل‌های آمره قانون کار را رعایت کند؛ در غیر این صورت در بخش مغایر، باطل است. ارکان و عناصر اصلی که باید در متن صلح‌نامه درج شود: 1) مشخصات و هویت طرفین - کارگر: نام و نام‌خانوادگی، نام پدر، کد ملی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، نشانی، شماره تماس، شماره بیمه تامین اجتماعی. - کارفرما: شخص حقیقی (مشخصات هویتی کامل) یا شخص حقوقی (نام، شناسه ملی/شماره ثبت، نشانی، کد اقتصادی، نام و سمت نماینده و مدارک نمایندگی). - در صورت وجود پیمانکار/واسطه، ذکر نقش و مسئولیت او، با توجه به ماده 13 قانون کار (مسئولیت تضامنی کارفرما و پیمانکار در قبال مطالبات کارگر در موضوعات مربوط). 2) پیشینه رابطه کاری و موضوع صلح - شرح مختصر قرارداد کار: تاریخ شروع، نوع قرارداد (موقت/غیرموقت/معین)، محل کار، شغل/سمت، دستمزد مبنا و مزایا. - بیان اختلاف موجود یا محتمل: مثلا مطالبات مزدی، اضافه‌کار، عیدی و پاداش (ماده واحده عیدی کارگران)، سنوات پایان کار (ماده 24 قانون کار)، مرخصی‌های استفاده‌نشده (ماده 66)، حق بیمه پر