به طور خلاصه، «اضافهکار ارفاقی» برای کارکنان مبتلا به بیماریهای خاص و صعبالعلاج (و در مواردی برای والدین/همسر/فرزندِ بیمارِ تحت تکفل) سازوکاری است که با هدف جبران فشار درمانی و معیشتی، امکان پرداخت اضافهکار بدون الزام به انجام ساعت مازاد واقعی یا با تسهیل در احراز آن را فراهم میکند. مبنای حقوقی و شرایط بهرهمندی بسته به حوزه اشتغال متفاوت است: 1) کارکنان دولت (مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) - مبانی: مواد 46 و 47 قانون مدیریت خدمات کشوری و آییننامهها/بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی و وزارت بهداشت در خصوص کارمندان مبتلا به بیماریهای خاص و صعبالعلاج. همچنین بخشنامههای سازمان برنامه و بودجه درباره سقف پرداختها. - تعریف و شرط کلی: اصل بر ممنوعیت پرداخت وجه بدون کار انجامشده است؛ اما در خصوص بیماران خاص، با تأیید مرجع پزشکی ذیصلاح و مجوز دستگاه، میتوان «اضافهکار ارفاقی» را تا سقفهای مصوب پرداخت کرد. این اضافهکار معمولاً ناظر به جبران کاهش بهرهوری ناشی از درمان، مرخصیهای پزشکی و محدودیت در انجام اضافهکاری
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری