پاسخ کلی و مستند به مقررات ایران: 1) کاهش ساعت کار و مأموریت درمانی - بر اساس ماده 91 قانون مدیریت خدمات کشوری و نیز بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی، دستگاهها مکلفاند تسهیلات لازم برای درمان کارکنان مبتلا به بیماریهای خاص و صعبالعلاج را فراهم کنند. در عمل، کمیسیون پزشکی/شورای پزشکی دستگاه میتواند با استناد به آییننامههای داخلی، کاهش ساعت کار، دورکاری محدود، جابجایی محل خدمت، مرخصی استعلاجی بدون کسر از مرخصی استحقاقی (در چارچوب گواهی پزشک معتمد) و مأموریت درمانی را تصویب کند. - در بخش خصوصی، مطابق ماده 74 قانون کار و آییننامه مرخصی استعلاجی، ایام استعلاجی با تأیید پزشک معتمد سازمان تأمین اجتماعی، مرخصی استعلاجی محسوب میشود و غرامت دستمزد آن از سوی تأمین اجتماعی پرداخت میگردد. کاهش ساعت کار دائمی در قانون کار تصریح نشده، ولی کارفرما میتواند با توافق و براساس نظریه کمیسیون پزشکی داخلی/پزشک کار، تطبیق شغل یا تعدیل ساعات را اعمال کند. 2) اضافهکار ارفاقی و کمکهزینهها - اضافهکار اجباری برای بیماران خاص مجاز نیست و اصل بر ر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری