پاسخ کوتاه: اطلاعات پزشکی کارمندان (از جمله اختلالات اعصاب و روان) باید محرمانه، محدود به افراد دارای صلاحیت، با رضایت آگاهانه کارمند (جز در موارد استثنایی قانونی)، و صرفاً برای اهداف قانونی و شغلی ضروری جمعآوری و نگهداری شود. کارفرما مکلف است از افشای غیرمجاز جلوگیری کند و زیرساخت حفاظت از دادهها را فراهم آورد. مبنای حقوقی و الزامات عملی در ایران: 1) اصل محرمانگی اطلاعات پزشکی - قانون اساسی: اصول 22 (حیثیت و حقوق اشخاص) و 25 و 37 بهطور عام از حریم خصوصی و کرامت انسانی حمایت میکنند. - قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات): ماده 648 قدیم (قانون تعزیرات 1375) مقرر میکند افشای اسرار حرفهای و پزشکی توسط اشخاصی که به مناسبت شغل محرم اسرارند، جرم است. هرچند کارفرما الزاماً پزشک نیست، اما پزشک معتمد یا مسئولین منابع انسانی که به اطلاعات پزشکی دسترسی مییابند، در معرض این حکماند و افشای غیرمجاز میتواند موجب مسئولیت کیفری و مدنی شود. - آییننامهها و دستورالعملهای طب کار و بهداشت حرفهای وزارت بهداشت و وزارت کار بر محرمانگی پرونده پزشکی کارگران
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری