پاسخ کلی و عملی، با استناد به قوانین ایران: 1) اصل حمایت قانونی - قانون اساسی: اصل 20 (تساوی حقوق)، اصل 21 (حمایت از اقشار آسیبپذیر)، اصل 29 (حق برخورداری از تأمین اجتماعی و خدمات درمانی)، اصل 28 (حق اشتغال و شرایط عادلانه). - قانون کار: مواد 3، 6 و 38 بر منع تبعیض و برابری مزدی تأکید دارند؛ ماده 91 کارفرما را مکلف به تأمین ایمنی و بهداشت کار میکند. - قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی (1383) و قانون تأمین اجتماعی: تکلیف دولت و سازمانها به ارائه خدمات حمایتی و درمانی. - قانون حمایت از حقوق معلولان (مصوب 1396): هرچند تمرکز بر «معلولیت» است، اگر اختلالات اعصاب و روان بهعنوان معلولیت شناخته شود، تکالیف روشنتری برای کارفرما و دستگاهها ایجاد میکند (مواد 7، 15، 16، 25). آییننامههای مرتبط با مناسبسازی محیط کار، سازگاری شغلی و تبعیض ممنوع است. 2) حق درخواست «تسهیلات معقول» در محیط کار - مبنای حقوقی: از ترکیب ماده 91 قانون کار (بهداشت و ایمنی شغلی)، اصول منع تبعیض و تکالیف رفاهی، و مواد قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت، حق مطالبه تعدیلات شغلی/محیطی برای حفظ سلامت و انجام کار است. - مصادیق تسهیلات معقول: تغییر موقت شرح وظایف پرتنش، انعطاف در ساعات شروع/پایان، امکان مرخصی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
