پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین مرتبط): 1) مبانی قانونی عزل و صلاحیت مقام عزلکننده - اصل پاسخگویی و مسئولیت اداری مقام منصوبکننده: در حقوق اداری ایران، قاعده «من له حقّ التّعیین له حقّ العزل» پذیرفته شده است؛ مگر آنکه قانون ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. برای مدیران دستگاههای اجرایی، صلاحیت عزل معمولاً در حکم انتصاب، قانون خاص دستگاه یا اساسنامه سازمان تصریح میشود. - مستندات عام: - ماده 42 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386 و اصلاحات بعدی): شرایط احراز و انتصاب و ارزیابی عملکرد مدیران حرفهای را مطرح میکند و مبنایی برای استمرار یا خاتمه خدمت آنان به اعتبار ارزیابیها فراهم میآورد. - مواد 45 و 46 همان قانون: درباره جابهجایی، انتصاب، ارتقاء و تنزل پستها؛ که از حیث لزوم رعایت ضوابط اداری و ارزیابی عملکرد پیشنیاز تصمیمات پرسنلی (از جمله خاتمه مأموریت مدیریتی) اهمیت دارد. - قانون رسیدگی به تخلفات اداری (مصوب 1372) و آییننامههای اجرایی آن: اگر عزل مبتنی بر تخلف اداری باشد، رعایت تشریفات این قانون الزامی است. - اصول 126 و 138 قانون اساسی: اختیارات رئیسجمهور و وزرا در اداره امور و تنظیم مقررات؛ که در انتصابات و عزل مدیران زیرمجموعه مؤثر است. - قوانین خاص دستگاهها و اساسنامه سازمانها (برای شرکتهای دولتی/نهادهای عمومی): ممکن است مرجع عزل را هیأ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری