به طور کلی، عزل مدیران دولتی در ایران باید بر مبنای ضوابط قانونی، آیینهای اداری و اصول دادرسی منصفانه انجام شود. حقوق دفاعی مدیر معزول بسته به وضعیت استخدامی (رسمی/پیمانی/قراردادی)، نوع نهاد (وزارتخانه/شرکت دولتی/نهاد عمومی)، و منبع تصمیم (مقام اداری/هیات رسیدگی به تخلفات) متفاوت است، اما اصول مشترک زیر حاکم است: 1) مبانی و اختیارات عزل - مقامات صلاحیتدار: عزل باید توسط مقامی صورت گیرد که طبق قانون یا اساسنامه اختیار عزل دارد (برای وزارتخانهها معمولاً وزیر؛ برای مؤسسات و شرکتهای دولتی طبق اساسنامه و مقررات استخدامی؛ برای مقامات سیاسی طبق قانون مدیریت خدمات کشوری و قوانین خاص). اقدام خارج از حدود اختیار قابل ابطال در دیوان عدالت اداری است. - تفکیک عزل اداری از تنبیهات انضباطی: - تغییر یا خاتمه سمت مدیریتی (Removal from post) در چارچوب اختیارات مدیریتی، لزوماً «تنبیه انضباطی» نیست؛ اما اگر همراه با آثار استخدامیِ کیفری/انضباطی (کسر حقوق، انفصال، اخراج) باشد، تابع تشریفات قانون رسیدگی به تخلفات اداری است. - برای مستخدمان مشمول قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1372 و آییننامه اجرایی آن، هر مجازات انضباطی باید پس از رسیدگی در هیأتهای بدوی/تجدیدنظر و با رعایت حق دفاع اعمال شود. 2) اصول و رویههای لازمالرعایه در عزل - اصل قانونی بودن و لزوم انگیزه مشروع: تصمیم باید مستند و م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری