پاسخ کوتاه: در اغلب حوادث کار، مقصر بودن کارگر مانع دریافت دیه نیست؛ دیه در صورت تحقق «جنایت بر نفس یا عضو» طبق قانون مجازات اسلامی قابل مطالبه است و غالباً از محل بیمه مسئولیت یا تأمینات کارفرما پرداخت میشود. اما اگر خسارت ناشی از حادثه صرفاً مالی باشد یا شرایط قانونی احراز نشود، دیه موضوعیت ندارد و باید به سراغ «خسارت مدنی» رفت. همچنین در موارد تقصیر سنگین یا عمد کارگر، امکان کاهش یا سقوط برخی تعهدات کارفرما و بیمهگر وجود دارد. جزئیات بسته به نوع تقصیر، رابطه استخدامی، پوشش بیمهای و نظر پزشکی قانونی متفاوت است. راهنمای کاربردی: 1) دیه چیست؟ - تعریف: دیه مال معیّنی است که قانونگذار در برابر صدمات بدنی (جنایت بر نفس، اعضا و منافع) تعیین کرده است. مستند قانونی: مواد 448 تا 559 قانون مجازات اسلامی 1392 (کتاب سوم: دیات). - ماهیت: دیه ضمان مالی شرعی-قانونی با نرخهای نوعاً ثابت/معین است (هر سال مبلغ دیه کامل توسط قوه قضاییه اعلام میشود). ارکان آن نیازمند احراز صدمه جسمی و انتساب آن به مرتکب است؛ عنصر تقصیر به معنای حقوق مدنی شرط ماهوی تعیین دیه نیست، هرچند در تعیین «مسئول پرداخت» و امکان رجوع بیمهگر مؤثر است. 2) تفاوت دیه با خسارت مدنی (مسئولیت مدنی) - مبنا: - دیه: نظام مقادیر قانونی برای صدمات بدنی (مواد 448 به بعد ق.م.ا). - خسارت مدنی: جبران ضرر و زیان بر مبنای قواعد عمومی مسئولیت (مواد 1 و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
