راهنمای جامع فروش حق استفاده از حیاط مشاع و نحوه تنظیم حق استفاده از مال مشاع 1) مبانی حقوقی - مطابق ماده 571 قانون مدنی، مال مشاع مالی است که چند نفر در آن به نحو اشاعه شریک هستند. هر شریک نسبت به مال مشاع حق مالکیت دارد ولی حق تصرف و انتفاع مستقل بدون اذن سایر شرکا را ندارد (مواد 582، 583). - اصل بر این است که هیچ شریکی نمیتواند بدون اجازه سایر شرکا، در جزء معینی از مال مشاع تصرف اختصاصی کند. اما شرکا میتوانند با تراضی، «حق استفاده اختصاصی» از قسمتی از مال مشاع را به یکی از شرکا یا ثالث واگذار کنند؛ این واگذاری معمولاً در قالب «اجازه انتفاع»، «افراز منافع»، «تقسیم منافع»، یا «صلح منافع/حق انتفاع» انجام میشود. - در اموال غیرقابل افراز فیزیکی یا مواردی که افراز ممکن است ولی موقتاً مطلوب نیست، تقسیم منافع و اختصاص حق استفاده عرفاً و قانوناً مجاز است (مواد 576، 578، 589 قانون مدنی). - انتقال سهم مشاع از اصل ممکن است (ماده 575)، اما تبدیل بخش مشخصی از ملک مشاع به اختصاصی بدون افراز ثبتی ممکن نیست. لذا آنچه عملاً فروخته یا واگذار میشود «حق استفاده (منفعت)» است نه «مالکیت عینِ بخش مشخص». 2) فرق «فروش سهم مشاع» با «فروش حق استفاده از قسمت معین» - فروش سهم مشاع: انتقال مالکیت سهم مشاع از کل ملک به خریدار (نیازمند تشریفات ثبتی و تنظیم سند رسمی در املاک ثبتشده). - فروش حق استفاده از حیاط مشاع: انتقال یا صلح/اجاره منفعت استفاده اختصاصی از بخش مشخصی از حیاط، بدون انتقال مالکیت عین. این امر محتاج رضایت همه شرکا و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
