تفاوت «فروش حق استفاده» با «انتقال مالکیت» در حیاط مشاع چیست؟

پاسخ کوتاه: در حیاط مشاع، «فروش حق استفاده» معمولاً به معنای واگذاری حق انتفاع/اباحه تصرف یا تنظیم حق‌الارتفاق قراردادی برای بهره‌برداری اختصاصی از بخشی از حیاط است، بدون انتقال سهم مالکانه در عرصه و اعیان. اما «انتقال مالکیت» یعنی واگذاری رسمی سهم مشاعی از عین ملک (عرصه/اعیان) که نیازمند تشریفات انتقال و ثبت است و آثار دائمی و عینی دارد. توضیح جامع و کاربردی: 1) مبانی حقوقی در اموال مشاع - ماده 571 قانون مدنی: اشاعه زمانی است که مالکیت مال بین چند نفر مشترک باشد. - ماده 30 ق.م.: مالک حق همه‌گونه تصرف و انتفاع از مال خود را دارد مگر در موارد منع قانونی. - مواد 576 و 577 ق.م.: اداره مال مشاع تابع تراضی شرکا است؛ تصرفات مادی بدون اذن شریک جایز نیست. - نتیجه: در حیاط مشاع، اصل بر استفاده مشترک است و هرگونه اختصاص انحصاری بخشی از حیاط نیازمند تراضی و اذن سایر شرکاست. 2) فروش حق استفاده (انتفاع/اباحه تصرف/حق قراردادی استفاده) - ماهیت: انتقال «حق عینی مالکانه» نیست؛ بلکه اعطای حق استفاده از منافع است. این حق می‌تواند در قالب: - حق انتفاع (مواد 40 تا 59 ق.م.) مانند عمری، رقبی، سکنی (با سازگاری موضوع). - اباحه تصرف و اجازه استفاده (ماهیت قر