در مقام مدیر یا مالک یک پاساژ (مرکز تجاری)، قراردادهای اجاره با کسبه باید هم منافع مالک را حفاظت کند و هم حقوق قانونی مستأجران صنفی را رعایت کند. چارچوب اصلی از قانون روابط مؤجر و مستأجر ۱۳۷۶، قانون نظام صنفی، قانون مدنی و برخی مقررات ایمنی و شهرداری تبعیت میکند. مهمترین شروط و بندهای ضروری که پیشنهاد میشود در قرارداد اجاره درج شود: 1) مشخصات طرفین و محل کسب - مشخصات کامل موجر/نماینده قانونی و مستأجر (شماره ملی/شناسه، آدرس ابلاغ). - پلاک ثبتی، شماره واحد، مساحت دقیق، کاربری تجاری و موقعیت (طبقه/راهرو). - الحاق کروکی و صورتمجلس تحویل (وضعیت دکوراسیون، تأسیسات، کنتورها). 2) مدت اجاره و حق تمدید/عدم تمدید - تعیین مدت معین (قانون ۱۳۷۶ مبتنی بر قرارداد مدتدار است). - تصریح به عدم ایجاد حق کسب و پیشه به معنای قانون ۱۳۵۶ و شمول قانون ۱۳۷۶. - شروط تمدید: حق اولویت مستأجر خوشحساب برای تمدید با فرمول افزایش اجارهبها (مثلاً شاخص تورم/کارشناسی/درصد ثابت). - شرط تخلیه قطعی در پایان مدت در صورت عدم توافق تمدید. مبنای قانونی: مواد 2 و 3 قانون روابط موجر و مستأجر 1376، ماده 10 قانون مدنی (اصل حاکمیت اراده در عقود). 3) مبلغ اجاره، ودیعه و نحوه پرداخت - تعیین اجارهبهای ماهانه، شیوه و تاریخ پرداخت، وجه التزام تأخیر. - ودیعه/قرضالحسنه و شرایط استرداد (پس از تصفیه و تحویل مورد اجاره). - هزینههای شارژ و مشاعات جدا از اجارهبها. 4) کاربری و موضوع بهرهبرداری (رشته صنفی) - قید رشته صنفی مجاز و الزام به اخذ/تمدید پروانه کسب در همان صنف. - ممنوعیت تغییر شغل بدون رضا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری