در حقوق ایران «حق مشرفیت» (حق مشرفیّه) به مبلغی گفته میشود که مالک ملکی که بهواسطه عملیات عمرانی عمومی (مانند احداث یا تعریض خیابان، تبدیل معبر بنبست به گذر، ایجاد میدان یا پارک و…)، ملکش از حیث دسترسی، نور، دید، موقعیت تجاری، یا امکان بهرهبرداری بهتر «مشرف» یا منتفع شده، باید به شهرداری بپردازد. مبنای آن قاعده منع «دارا شدن بلاجهت» و مقررات خاص شهرداریهاست. مبنای قانونی - قانون شهرداری (مصوب 1334 و اصلاحات بعدی): اختیار اخذ عوارض و بهای خدمات شهری و تحصیل حقوق ناشی از طرحهای شهری را به شهرداری میدهد. هرچند عنوان «مشرفیت» صراحتاً در متن قانون مادر نیامده، رویه تقنینی و آییننامههای محلی شهرداریها آن را پیشبینی کردهاند. - قانون نوسازی و عمران شهری 1347 و آییننامههای مرتبط: مبانی ارزیابی منافع ناشی از بهبود وضع معابر و اخذ وجوه از منتفعین. - اصول کلی مسئولیت مدنی و قاعده منع استفاده بلاجهت (ماده 301 قانون مدنی و بعد): توجیه حقوقی انتفاع خصوصی از اقدام عمومی. - آرای وحدت رویه و بخشنامههای وزارت کشور/استانداریها و مصوبات شوراهای اسلامی شهر: تعیین چارچوب محلی محاسبه و وصول. در موارد تعارض، لازم است مصوبات با قوانین بالادستی و رأیهای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری سازگار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری