پاسخ کوتاه: - پایه محاسبه سنوات (مزایای پایان کار/حق سنوات) برای کارگران مشمول قانون کار، «آخرین مزد ثابت/مزد مبنا» است که شامل مزد پایه بهعلاوه مزایای ثابت پرداختی شغل است (نظیر حق جذب و فوقالعاده شغلِ مستمر). آیتمهایی مانند اضافهکار، پاداش، کارانه، حق مأموریت، عیدی و بن کارگری جزو مزد ثابت نیستند و در محاسبه سنوات وارد نمیشوند. - تأخیر در پرداخت سنوات، تخلف کارفرماست و کارگر میتواند از طریق هیأتهای تشخیص و حل اختلاف پیگیری کند؛ در صورت احراز بدهی، رأی به پرداخت اصل حق بهعلاوه خسارت تأخیر (حسب مورد و رویه هیأتها) صادر میشود. همچنین عدم ایفای تعهدات قانونی میتواند مشمول ضمانت اجراهای کیفری محدود ماده 176 قانون کار در صورت احراز مصادیق گردد. جزئیات قانونی و عملی: 1) مبنای حقوقی محاسبه سنوات - ماده 24 قانون کار: کارفرما مکلف است در صورت خاتمه قرارداد کار، به نسبت هر سال سابقه، مبلغی معادل یک ماه آخرین «مزد» به کارگر بپردازد. - تبصره 3 ماده 36 قانون کار و ماده 34: «مزد» شامل «مزد ثابت» و «مزد مبنا» است. مزد ثابت عبارت است از مزد شاغل (مزد پایه) بهاضافه مزایای ثابت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
