چگونه می‌توان از بروز تاخیر در آینده جلوگیری کرد؟

راهنمای عملی تاخیر در پرداخت سنوات و جریمه‌های آن — و راهکارهای جلوگیری از تأخیرهای آینده 1) مبانی قانونی و ضمانت اجراها - حق سنوات (مزایای پایان کار): براساس ماده 24 قانون کار، کارگر به نسبت هر سال سابقه کار، معادل یک ماه آخرین مزد مستحق است. پرداخت آن باید بلافاصله پس از خاتمه قرارداد کار (استعفا، اخراج، اتمام قرارداد، بازنشستگی، ازکارافتادگی، فوت) انجام شود. - تاخیر در پرداخت: اگر کارفرما از پرداخت سنوات استنکاف یا تأخیر کند: - کارگر می‌تواند به اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی شکایت کند (مواد 157 و 159 قانون کار). - هیأت تشخیص/حل اختلاف می‌تواند کارفرما را به پرداخت اصل سنوات و خسارات قانونی ملزم کند. در عمل، دو نوع خسارت مطرح است: 1) خسارت تأخیر تأدیه بر مبنای شاخص تورم (ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی) در صورت احراز مطالبه و تمکن و امتناع. 2) وجه التزام/خسارت قراردادی در صورتی که در قرارداد کار یا آیین‌نامه داخلی پیش‌بینی شده باشد. - جریمه عدم پرداخت حق بیمه مربوط به مزایای مشمول کسر حق بیمه (در صورت شمول) مطابق مواد 47 و 97 قانون تأمین اجتماعی ممکن است قابل مطالبه شود. - در صورت احراز تخلف، امکان ارجاع به دادسرای کار (برای برخی تخلفات مشمول ضمانت اجرای کیفری در فصل یازدهم قانون کار) به‌ندرت در خصوص سنوات مطرح می‌شود، اما ترک تکالیف قانونی می‌تواند تبعات بازرسی و جرائم ادار