جایگاه «نیروی شرکتی» در دستگاههای دولتی از منظر قانون 1) تعریف و مبنا - نیروی شرکتی به افرادی گفته میشود که رابطه استخدامی مستقیم با دستگاه اجرایی ندارند و از طریق شرکتهای پیمانکاری (طرف قرارداد با دستگاه) برای انجام خدمات پشتیبانی/عملیاتی به کار گرفته میشوند. بنابراین «کارمند دولت» محسوب نمیشوند و تابع قوانین استخدامی خاص کارکنان دولت نیستند. - مبنای حقوقی این وضعیت: ماده 124 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) اجازه بهکارگیری خدمات از طریق قرارداد با اشخاص حقیقی/حقوقی را داده است. همچنین بندهای متعدد قوانین بودجه سنواتی، آییننامهها و بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، چارچوب بهکارگیری نیروهای شرکتی را تنظیم کردهاند. 2) عدم شمول قوانین استخدامی دولت - نیروی شرکتی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری به عنوان مستخدم رسمی/پیمانی/قراردادی دستگاه نیست. بنابراین از مسیرهای ارتقاء، انتصاب پست، امتیازات فصل دهم همان قانون و مزایای بازنشستگی صندوقهای خاص کارکنان دولت برخوردار نمیشود. - این نیروها از نظر رابطه کار تابع قانون کار مصوب 1369 و مقررات تأمین اجتم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری