راهنمای جامع حقوق سرایداران: تفاوتهای سرایدار نیمهوقت و تماموقت از نظر قانون کار ایران خلاصه تفاوت: در حقوق ایران، معیار اصلی «نوع قرارداد و ساعات کار توافقشده» است. سرایدار نیمهوقت و تماموقت هر دو مشمول قانون کار هستند، اما بسیاری از حقوق و مزایا (دستمزد، اضافهکار، سنوات، مرخصی و بیمه) به نسبت ساعات کار محاسبه میشود. بنابراین تماموقت بودن یا نیمهوقت بودن بهخودیِخود باعث محرومیت از حقوق بنیادین نمیشود، بلکه مبنای محاسبه را تغییر میدهد. مبنای قانونی اصلی - قانون کار مصوب 1369 (بهویژه مواد 7، 10، 24 تا 31، 37، 41 تا 45، 59، 62، 64 تا 66). - قانون تأمین اجتماعی (مواد 28 و 36 درخصوص حق بیمه). - مصوبات شورایعالی کار (حداقل مزد سالانه، مزایای ثابت مانند بن کارگری، حق مسکن، پایه سنوات). - قانون کار برای همه کارگران از جمله سرایداران شاغل در آپارتمانها و مجتمعها لازمالاجراست؛ مگر مشمول استثنائات مندرج در ماده 188 و مقررات خاص نباشند که عموماً در مورد سرایداران مصداق ندارد. 1) تعریف و معیار تشخیص نیمهوقت/تماموقت - تماموقت: عرفاً 44 ساعت در هفته طبق ماده 51 قانون کار. کار روزانه معمولاً 7 ساعت و 20 دقیقه در 6 روز هفته. - نیمهوقت: هر قراردادی با ساعات کمتر از سقف قانونی 44 ساعت در هفته. امکان تعیین شیفت، پارهوقت، ساعتی یا روزانه با توافق طرفین (مواد 7 و 10). - قرارداد باید کتبی و شامل نوع کار، محل، ساعات کار، مزد و مزایا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری