راهنمای جامع حقوق سرایداران در قطع همکاری/اخراج (مقایسه وضعیت تماموقت و نیمهوقت) خلاصه: - مرجع اصلی: قانون کار و آییننامهها (بهویژه مواد 7، 10، 11، 21، 24، 27، 148 و 165 قانون کار؛ مواد 2 و 3 قانون بیمه بیکاری؛ قانون تأمین اجتماعی). - سرایدار چه تماموقت باشد چه نیمهوقت، اگر رابطه او تابع شروط قانون کار باشد، اصولاً «کارگر» محسوب و مشمول حمایتهای قانون کار است. - تشریفات قطع همکاری بسته به نوع قرارداد، علت خاتمه، و رعایت مقررات دادرسی کار متفاوت است. اخراج بدون رعایت تشریفات، غالباً در هیأتهای تشخیص و حل اختلاف بیاعتبار میشود. 1) شمول قانون کار بر سرایدار - تعریف کارگر (ماده 2 قانون کار): هر کس به درخواست کارفرما و در مقابل حقالسعی کار میکند. سرایدار (نگهبان/خادم ساختمان) معمولاً کارگر محسوب میشود. - نوع قرارداد: - دائم یا غیرموقت: در صورت فقدان مدت مشخص و استمرار کار (ماده 7). - موقت/معین: با ذکر مدت یا اتمام کار معین (ماده 7). - تفاوت تماموقت و نیمهوقت: - هر دو مشمول قانون کارند؛ تفاوت در میزان ساعات کار، مزد، مزایا و محاسبه حقوق و سنوات است، نه در اصل شمول. - ساعات کار قانونی: حداکثر 44 ساعت در هفته (ماده 51). نیمهوقت یعنی توافق بر ساعات کمتر. اضافهکار، نوبتکاری، شبکاری، و حق مسکن/بن/حق اولاد مطابق مقررات و بخشنامههای مزدی سالانه اعمال میشود، متناسبسازی با ساعت کار صورت میگیرد. - بیمه و مالیات: - الزام بیمه تأمین اجتماعی (ماده 148) حتی برای پارهوقت. عدم بیمه موجب مطالبه حق بیمه و جریمه توسط تأمین اجتماعی است. - مشمول قانون بیمه بیکاری در صورت تحقق شرایط قانونی (مواد 2 و 3 قانون بیمه بیکاری)، جز در موارد ترک کار، استعفا بدون تشریفات، یا اخراج ناشی از قصور عمده که رأی مراجع حل اختلاف بر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
