پاسخ به عنوان وکیل دادگستری ایران خلاصه - مبنای قانونی: قانون تملک آپارتمانها مصوب 1343 و اصلاحات بعدی، آییننامه اجرایی سال 1347 (اصلاحی 1376)، و در مورد شهرکها و مجموعههای بزرگ، اساسنامه/مقررات شهرک مصوب مرجع ذیصلاح (شورای عالی شهرسازی و معماری یا دستگاه متولی) و قراردادهای واگذاری/پیشفروش. - تعیین هزینههای مشترک: توسط مدیر یا هیئتمدیره بر پایه بودجه سالانه، با تصویب مجمع عمومی مالکان (در شهرکها غالباً با سازوکار اساسنامهای). سهم هر واحد معمولاً بر اساس نسبت مساحت زیربنا یا ضرایب توافقی است. - وصول: مدیر حق صدور قبض و مطالبه دارد؛ در صورت عدم پرداخت، پس از اخطار کتبی، امکان اعمال محدودیتهای خدمات غیرضروری و طرح دعوا یا اجرای ثبت وجود دارد. متخلف علاوه بر اصل بدهی، مشمول جریمه تأخیر و هزینههای دادرسی است. چارچوب حقوقی 1) قانون تملک آپارتمانها و آییننامه اجرایی - ماده 4 قانون: مخارج قسمتهای مشترک متناسب با سهم هر مالک است، مگر آنکه قرارداد خلاف باشد. - ماده 10 آییننامه: مدیر یا مدیران موظفند برای هزینههای جاری و عمرانی، بودجه تنظیم و سهم هر واحد را تعیین و اخذ کنند. - ماده 25 آییننامه: هزینههای مشترک شامل هزینه نگهداری، تعمیرات، خدمات عمومی (نگهبانی، باغبانی، نظافت، فضای سبز، آسانسور، روشنایی معابر مشترک، بیمه، تاسیسات مرکزی، کارمند اداری و مدیریت) است. هزینههای مصرفی قابل تفکیک (آب، برق، گاز) در صورت داشتن کنتور مجزا به عهده هر واحد است؛ در فقدان تفکیک، توزیع بر اساس مساحت یا ضرایب توافقی. - ماده 23 آییننامه و ت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری