قراردادهای خدماتی شهرک چگونه باید منعقد شود؟

پاسخ کلی و کاربردی (با استناد حقوقی) — نحوه صحیح انعقاد قراردادهای خدماتی شهرک‌های مسکونی 1) چارچوب حقوقی حاکم - قانون مدنی: مواد 10 (اصل آزادی قراردادها)، 190 (شرایط صحت معاملات)، 219 به بعد (الزام‌آور بودن عقود)، 221 و 226 (مسئولیت عدم انجام تعهد). - قانون تملک آپارتمان‌ها و آیین‌نامه اجرایی آن: در مورد مجتمع‌ها و شهرک‌های دارای فضاها و تأسیسات مشترک؛ مجمع عمومی، مدیر/هیئت‌مدیره، و سهم هر واحد از هزینه‌ها. - قانون شهرداری و مصوبات شورای اسلامی شهر: تعرفه‌های خدمات شهری، عوارض، و الزام به اخذ مجوزهای لازم. - بخشنامه‌ها/مصوبات وزارت راه و شهرسازی یا شرکت عمران (در شهرک‌های دولتی/طرح‌های مسکن): ضوابط بهره‌برداری از تأسیسات زیربنایی و خدمات مشترک. - قانون برگزاری مناقصات و آیین‌نامه‌های معاملات دولتی: در صورتی که کارفرما شخصیت عمومی/دولتی باشد یا از منابع عمومی استفاده کند. - قانون تجارت و قواعد عمومی پیمانکاری: در خصوص اهلیت پیمانکار، ضمانت‌نامه‌ها، داوری، بیمه‌ها. 2) طرف‌های مجاز به انعقاد قرارداد - در شهرک‌های خصوصی/مسکونی مشاع: هیئت‌مدیره منتخب مجمع عمومی مالکان (بر اساس آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها: مواد مربوط به وظایف مدیر/هیئت‌مدیره و نصاب تصمیم‌گیری). - در شهرک‌های تحت مدیریت نهاد عمومی/شرکت عمران: شخص حقوقی بهره‌بردار یا شرکت مدیریت شهرک، طبق اساسنامه و اختیارات مندرج در آن. - نکته: پیش از عقد، اخذ صورتجلسه مجمع عمومی با دستور جلسه مشخص (تفویض اختیار انعقاد قراردادهای خدماتی، سقف مالی، مدت، انتخاب روش انتخاب