چه ضمانت اجراهایی برای تخلفات وجود دارد؟

در چارچوب حقوق ایران، «شهرک‌های مسکونی» ممکن است تحت عناوین مختلفی اداره شوند: - هیئت‌مدیره/مدیریت شهرک (بر اساس مصوبات کمیسیون‌های شهرک‌سازی و مقررات داخلی شهرک) - انجمن/مجمع مالکان (مشابه اداره آپارتمان‌ها موضوع قانون تملک آپارتمان‌ها) - نهادهای عمومی و مرجع بالادست (شهرداری، وزارت راه و شهرسازی، شرکت مادر تخصصی عمران شهرهای جدید، شوراهای اسلامی شهر/شهرک، شرکت شهرک‌ها در موارد صنعتی-خدماتی) - مراجع قضایی و کیفری ضمانت اجراهای تخلفات، بسته به ماهیت تخلف و مبنای حقوقی آن، در سه دسته اصلی تقسیم می‌شود: قراردادی-مدیریتی، اداری-شهرداری و قضایی (حقوقی و کیفری). در ادامه، مهم‌ترین ضمانت اجراها با مستندات قانونی آورده می‌شود. 1) ضمانت اجراهای قراردادی و مدیریتی داخل شهرک - جریمه‌ها و شارژ مضاعف: برای عدم پرداخت شارژ، هزینه‌های مشترک، یا نقض آیین‌نامه داخلی شهرک، می‌توان جریمه تأخیر، جریمه ثابت یا مضاعف اعمال کرد؛ به شرط تصریح در اساسنامه/آیین‌نامه مصوب مجمع مالکان و رعایت اصول حسن نیت و تناسب. مستند: اصل حاکمیت اراده و ماده 10 قانون مدنی؛ قیاس از مواد 4، 10، 23 و 25 آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1353 و اصلاحات بعدی (در خصوص هزینه‌های مشترک و اختیارات مدیر/هیأت‌مدیره). - قطع خدمات مشترک غیرحیاتی: در صورت عدم پرداخت سهم هزینه‌های مشترک، مدیر می‌تواند از ارائه خدمات مشترک غیرضروری مانند استفاده از پارکینگ اضافی، سالن اجتماعات، باشگاه و... جلوگیری کند؛ اما قطع آب، برق، گاز و آسانسور که به ایمنی و بهداشت مربوط است جایز نیست. مستند: ماده 4 آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها و رویه غالب. - سلب اختیارات رفاهی/کارتی: محدودسازی دسترسی به امکانات الکترونیکی شهرک (کارت تردد مهمان، رزرو امکانات) در صورت بدهی یا تخلف، در حدود مصوبات مجمع و بدون تعرض به حقوق اساسی سکونت. مستند: ماده 10 قانون مدنی و مصوبات مجمع. - دستور توقف عملیات ساختمانی داخلی مغایر ض