در مقام یک وکیل دادگستری ایران، حلوفصل اختلافات میان ساکنان شهرکهای مسکونی یا بین ساکنان و مدیریت (هیأتمدیره/مدیر) تابع مجموعهای از مقررات است که بسته به ماهیت شهرک و اسناد حاکم بر آن متفاوت است. چارچوب حقوقی عمدتاً از این منابع تبعیت میکند: 1) قانون تملک آپارتمانها و آییننامه اجرایی آن - اگر شهرک از نوع مجموعههای آپارتمانی یا دارای قسمتهای اختصاصی و مشترک (برجها/بلوکها با مشاعات مشترک) باشد، قانون تملک آپارتمانها مصوب 1343 و اصلاحات بعدی و آییننامه اجرایی مصوب 1347 حاکم است. - ارکان: مجمع عمومی مالکان، هیأتمدیره، مدیر/مدیرعامل، و در صورت پیشبینی، بازرس. - صلاحیتها و فرآیند حل اختلاف: - تصمیمگیریهای امور جاری با مجمع عمومی و هیأتمدیره است. آییننامه معمولاً تشریفات دعوت، نصاب، و تصویب را تعیین میکند. - اختلافات درباره شارژ، سهمالشرکه در مخارج مشترک، استفاده از مشاعات، و رعایت مقررات داخلی ابتدا باید از طریق تذکر کتبی مدیریت و تصمیم مجمع عمومی پیگیری شود. - ضمانت اجراها: - مطالبه شارژ و هزینههای مشترک: وفق ماده 10 آییننامه اجرایی قانون تملک آپارتمانها، مدیر یا هیأتمدیره میتواند به اداره ثبت مراجعه و با صدور اجرائیه علیه مالک بدهکار اقدام کند؛ در عمل نیز از طریق دادگاه حقوقی (مطالبه وجه/الزام به پرداخت شارژ) طرح دعوا میشود. برخی شعب به استناد ماده 10 و رأی وحدت رویه/رویه قضایی، گواهی مدیر را کافی برای شروع اجرا یا محکومیت میدانند مشروط به رعایت تشریفات ابل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری