پاسخ کوتاه: بسته به وضعیت استخدامی (کارگر مشمول قانون کار، کارمند دولت مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری، یا کارکنان نیروهای مسلح/قضایی/بانکی) و نوع مرخصی (استعلاجی، بدون حقوق، اضطراری/استحقاقی، و ایثارگری)، حداکثر مدت مرخصی برای مراقبت از بستگان متفاوت است. در قانون کار «مرخصی مخصوص مراقبت از بستگان» بهصورت مستقل پیشبینی نشده، اما میتوان از ترکیب مرخصیهای استحقاقی، استعلاجیِ با گواهی پزشک (در موارد خاص)، بدون حقوق، و حمایتهای قانون حمایت از خانواده و ایثارگران استفاده کرد. در ادامه، چارچوبهای اصلی و سقفها را تفکیک میکنم. 1) کارگران مشمول قانون کار - مرخصی استحقاقی سالانه: حداقل 26 روز کاری در سال (ماده 64 قانون کار) + 4 جمعه در ماهها معمولاً استراحت هفتگی است. جمعاً حدود 26 روز کاری قابل استفاده است. امکان انتقال حداکثر 9 روز به سال بعد (ماده 66). - مرخصی استعلاجی: در اصل برای بیماری کارگر است، اما در عمل در صورت نیاز به همراهی بیمار و صدور گواهی پزشکی مبنی بر ضرورت حضور همراه، سازمان تأمین اجتماعی میتواند غرامت دستمزد ایام بیماری را برای کارگرِ همراه مریض پرداخت کند. مدت: به تشخیص کمیسیون پزشکی و تا زمان مندرج در گواهی؛ سقف قانونی عدد ثابت ندارد، ولی عرفاً برای همراه بیمار بستری، از چند روز تا چند هفته تصویب میشود. مبنا: مواد 59 و 62 قانون تأمین اجتماعی و آییننامههای کمیسیونهای پزشکی. - مرخصی بدون حقوق: با موافقت کارفرما و کارگر، مدت تو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
