پاسخ بهصورت راهنمای عملی برای کارگر و کارفرما، با استناد به قانون کار ایران (مصوب 1369) و رویههای رایج: 1) مبنای قانونی مرخصی بستگان - مرخصی استحقاقی: ماده 64 قانون کار – حداقل 30 روز در سال با احتساب 4 جمعه (معادل 26 روز کاری)؛ برای مشاغل سخت و زیانآور 35 روز. این مرخصی با توافق قابل استفاده برای امور شخصی از جمله رسیدگی به امور بستگان است. - تعطیلات رسمی و جمعهها: ماده 62 – ایام تعطیل رسمی و جمعهها مرخصی محسوب نمیشود مگر اینکه کارگر در آن روزها کار کند. - مرخصی ازدواج و فوت بستگان: ماده 73 – سه روز مرخصی با استفاده از مزد در صورت ازدواج دائم کارگر یا فوت همسر، پدر، مادر و فرزندان. - مرخصی استعلاجی برای مراقبت از بستگان: اصل مرخصی استعلاجی موضوع ماده 74 برای بیماری کارگر است و با تایید سازمان تأمین اجتماعی قابل محاسبه در سوابق است، اما قانون کار مرخصی استعلاجی مستقلی برای مراقبت از بستگان پیشبینی نکرده است؛ در عمل، این نیاز از طریق مرخصی استحقاقی، مرخصی بدون حقوق یا توافق با کارفرما پوشش مییابد. - مرخصی بدون حقوق: ماده 65 و عرف – با توافق کتبی کارگر و کارفرما و تصویب کارفرما امکانپذیر است. مدت آن به سابقه مرخصی استحقاقی اضافه نمیشود. - مرخصی ساعتی: قانون کار تصریح جزئی ندارد اما عرفاً با توافق و با کسر از مرخصی استحقاقی یا بهعنوان مرخصی ساعتی توافقی اعمال میشود. - مرخصی زایمان و پدر: طبق قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و بخشنامههای مربوط، مرخصی زایمان مادران 9 ماه است؛ م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری