راهنمای عملی محاسبه پاداش پایان خدمت (سنوات) در مشاغل سخت و زیانآور – با تاکید بر قراردادهای موقت و کار پارهوقت مبنای قانونی: - ماده 24 قانون کار: کارگر در پایان قرارداد (یا خاتمه کار) به نسبت هر سال سابقه، مستحق دریافت مزایای پایان کار معادل یک ماه آخرین مزد ثابت/مبناست. - تبصره 1 ماده 7 قانون کار و آییننامههای مرتبط: قرارداد موقت تفاوتی در اصل استحقاق سنوات ایجاد نمیکند؛ سنوات به نسبت مدت کارکرد پرداخت میشود. - آییننامه اجرایی مشاغل سخت و زیانآور (مصوب هیأت وزیران) و ماده 76 قانون تأمین اجتماعی: سخت و زیانآور بودن شغل عمدتاً اثر بیمهای و بازنشستگی (سنوات ارفاقی، سابقه بیمهای) دارد، نه افزایش ضریب سنوات؛ مگر آنکه در قرارداد، طرح طبقهبندی مشاغل، یا مقررات مزدی داخلی مزایای اضافی پیشبینی شده باشد. - بخشنامههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در باب اجزای مزد مبنا: منظور از «یک ماه مزد» معمولاً «مزد ثابت یا مزد مبنا» است (شامل مزد شغل و مزایای ثابت وابسته به شغل که مستمر و ماهانه پرداخت میشود؛ فوقالعادهها و مزایای غیرمستمر مثل مأموریت، پاداش موردی، اضافهکاری، … جزو آن نیستند مگر طبق طرح طبقهبندی یا توافق جمعی جزء مزد ثابت محسوب شده باشد). نکات کلیدی: 1) شغل سخت و زیانآور به خودی خود ضریب سنوات را افزایش نمیدهد. مگر توافق/بخشنامه داخلی مزدی وجود داشته باشد. اما ممکن است «فوقالعاده سختی کار» اگر مستمر و جزء مزد ثابت تعریف
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری