کارمند پیمانی کیست و چه تفاوتی با رسمی و قراردادی دارد؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) تعریف‌ها - کارمند پیمانی: مستخدم دولت است که به استناد ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری، برای انجام وظایف مشخص در پست‌های سازمانی، با «قرارداد استخدام پیمانی» و مدت‌دار (معمولاً یک تا پنج‌ساله) به خدمت گرفته می‌شود. رابطه او تابع قانون مدیریت خدمات کشوری و مقررات اداری است (نه قانون کار). - کارمند رسمی: مستخدم دائمی دولت است که پس از طی مراحل استخدام و گزینش و دوره آزمایشی، به صورت قطعی در پست سازمانی منصوب می‌شود. امنیت شغلی و حقوق و مزایای پایدارتر دارد. منبع: مواد 42، 44، 45 و 46 قانون مدیریت خدمات کشوری. - نیروی قراردادی (قانونی/اداری): افرادی که بر اساس تبصره‌ها و آیین‌نامه‌های استخدامی و با «قرارداد کار معین/مشخص» یا «قرارداد ساعتی/مشخص» برای مدت محدود به کار گرفته می‌شوند. این گروه بسته به نوع قرارداد، ممکن است مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری و آیین‌نامه‌های اداری-مالی باشند یا در برخی دستگاه‌ها مشمول قانون کار قرار گیرند. در ادبیات اداری، «قراردادی» معمولاً به کار معین (کارکنان قرارداد موقت اداری) اطلاق می‌شود که تفاوت‌هایی با پیمانی دارد. 2) تفاوت‌های اصلی پیمانی با رسمی و قراردادی - ماهیت استخدام: - رسمی: رابطه استخدامی دائمی؛ قطع رابطه جز در موارد قانونی محدود (بازنشستگی، اخرا