پاسخ کوتاه: در قرارداد کار موقت، اصل بر انقضا در تاریخ پایان است و برای عدم تمدید «اخطار یا تشریفات خاصِ الزامی» در قانون کار پیشبینی نشده است؛ اما برای پرهیز از اختلاف، اعلام کتبی عدمتمایل به تمدید پیش از انقضا توصیه میشود. هرگونه خاتمه پیش از موعد یا تبدیل آن به اخراج، تابع تشریفات و ضمانتاجراهای ماده 27 و سایر مواد قانون کار است. در پایان قرارداد، کارفرما مکلف به تسویه حقوق و مزایا و پرداخت سنوات است. تداوم کار پس از انقضا بدون اعتراض، ممکن است به استمرار رابطه و آثار قانونی آن تعبیر شود. توضیح تفصیلی و مستند: 1) ماهیت قرارداد موقت و اصل بر انقضا - طبق ماده 7 قانون کار، قرارداد کار میتواند برای مدت موقت یا برای انجام کار معین منعقد شود. در قرارداد مدتدار، رابطه کار با انقضای مدت، خودبهخود خاتمه مییابد و این حالت در زمره موارد خاتمه قرارداد کار است (ماده 21 بند «د» قانون کار: «انقضای مدت در قراردادهای کار با مدت موقت»). - بنابراین «عدم تمدید» از نظر حقوقی «اخراج» محسوب نمیشود و نیاز به اثبات قصور کارگر یا طی تشریفات ماده 27 ندارد، مشروط بر اینکه خاتمه دقیقاً مطابق تاریخ و شرایط قرارداد باشد. 2) آیا اعلام ق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری