پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری (ایران) 1) چارچوب قانونی پایان قرارداد پس از انقضا - نوع قرارداد: اگر قرارداد کار مدتموقت یا معین باشد، اصل بر خاتمه خودکار در تاریخ انقضاست و نیاز به «اخراج» به معنای فسخ یکجانبه نیست. مواد 7، 10 و 25 قانون کار مؤید امکان قرارداد مدتموقت برای کارهایی با ماهیت غیرمستمر و نیز امکان تعیین مدت در قرارداد است. طبق ماده 21 قانون کار، انقضای مدت در قراردادهای مدتدار از موارد خاتمه قرارداد است. - تمدید ضمنی/تبدیل وضعیت: اگر پس از انقضای مدت، کار ادامه یافته و طرفین عملاً به همکاری ادامه دهند، امکان تلقی تمدید ضمنی وجود دارد و در برخی رویهها استمرار کار میتواند قرینه بر تداوم رابطه قراردادی با همان شرایط سابق باشد. در صورت استمرار طولانیمدت قراردادهای موقت برای کار با ماهیت مستمر، در دعاوی ممکن است ادعای تبدیل به قرارداد غیرموقت یا ایجاد «انتظار مشروع» طرح شود؛ اگرچه قانون کار ایران قاعده صریح «تبدیل خودکار» ندارد، اما رویه مراجع حل اختلاف گاه به نفع کارگر تفسیر میکند. - اخراج/تعلیق انضباطی: در قرارداد مدتدار، خاتمه در تاریخ انقضا نیازمند تشریفات اخراج نیست. اما اگر کارفرما پیش از انقضا بخواهد قرارداد را پایان دهد، مشمول قواعد فسخ یکجانبه نیست و باید به یکی از موارد ماده 21 (استعفا، بازنشستگی، ازکارافتادگی، فوت، انقضای مدت، پایان کار موضوع قرارداد) یا اخراج قانونی پس از رأی هیأت تشخیص/حل اختلاف (مواد 27 و 165) متکی باشد. در غیر این صورت، کارفرما در معرض الزام به بازگشت به کار یا پرداخت حقالسعی معوق و خسارات قرار میگیرد. 2)
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری