پاسخ بهصورت کاربردی و با استناد: 1) تفاوت «قرارداد پیمانی» با «قرارداد کار مدتموقت» - ماهیت و منبع حاکم: - قرارداد پیمانی (در دستگاههای دولتی/عمومی): تابع مقررات استخدامی خاص دستگاه و آییننامههای استخدامی (مانند قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 و مقررات خاص هر دستگاه) است. این رابطه معمولاً «استخدامی ـ اداری» تلقی میشود، نه کارگری. - قرارداد کار مدتموقت (بخش خصوصی یا کارگاههای مشمول): تابع قانون کار مصوب 1369 و آییننامههای مربوط است. این رابطه «کارگری ـ کارفرمایی» محسوب میشود. - مرجع حل اختلاف: - پیمانی: غالباً هیأتهای رسیدگی اداری، دیوان عدالت اداری؛ نه هیأتهای تشخیص و حل اختلاف قانون کار (مگر رابطه واقعاً ماهیت کارگری داشته باشد). - مدتموقت قانون کار: هیأت تشخیص و هیأت حل اختلاف موضوع مواد 157 و بعدی قانون کار. - فسخ/انفساخ و خروج: - پیمانی: شرایط قطع همکاری در متن قرارداد و دستورالعملهای استخدامی دستگاه تصریح میشود (مانند لزوم موافقت دستگاه، جبران تعهدات، تحویل امور، تسویه، و امکان مطالبه خسارت قراردادی). مهلتهای اطلاع قبلی و ضمانتاجراها معمولاً در بخشنامههای داخلی پیشبینی میشود. - مدتموقت قانون کار: اصل بر لزوم ایفای تعهد تا پای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری