پاسخ کوتاه: در اغلب موارد، کارمند «پیمانی» بدون رعایت تشریفات و بدون موافقت کارفرما نمیتواند وسط پروژه استعفا دهد و از مسئولیتها و خسارات احتمالی مبرا باشد. امکان قطع همکاری بدون خسارت، عمدتاً منوط به: 1) نوع رابطه (قانون کار یا استخدام پیمانی دولتی/قراردادی)، 2) مفاد دقیق قرارداد/پیمان، 3) رعایت مهلتهای اعلام، 4) شرایط موجه قانونی (عذر موجه، نقض اساسی قرارداد از سوی کارفرما) است. راهنمای عملی گامبهگام 1) تشخیص رژیم حقوقی رابطه: - اگر تابع قانون کار هستید (بخش خصوصی/قرارداد کار): مقررات قانون کار مصوب 1369 حاکم است. - اگر «پیمانی» به معنای استخدام پیمانی در دستگاههای دولتی (قانون مدیریت خدمات کشوری): تابع مقررات خاص آن و آییننامههای مرتبط هستید. - اگر «پیمانکاری پروژهای» هستید (قراردادهای مدنی/پیمان EPC، ساختمانی، IT و…): غالباً تابع قانون مدنی، شرایط عمومی پیمان (برای پروژههای عمرانی دولتی)، و مفاد قرارداد است. عنوان «پیمانی» در بازار کار گاه برای قرارداد کار مدتمعین نیز به کار میرود؛ متن قرارداد تعیینکننده است. 2) اگر مشمول قانون کار هستید: - استعفا مجاز است ولی تشریفات دارد: ماده 21 بند و و ماده 24 قانون کار. کارگر میتواند با «ارائه استعفا» و «ادامه کار تا 30 روز» استعفا دهد؛ امکان انصراف از استعفا ظرف 15 روز نیز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
